Еңбек жолы – адалдық пен төзімділіктің айнасы.
Ұстаздық – жай ғана мамандық емес, жүрек қалауы. Бүгін біз білім беру саласына сан жылын арнаған ұстаздың еңбек жолымен танысамыз. Олар қалай бастады? Қандай қиындықтарды еңсерді?
«Мен, Жәнібекова Жібек Қазиқызы, 1960 жылдың 4 қаңтарында дүниеге келдім. Жалпы өтілім – 47 жыл, оның 31 жылын педагогика саласында жұмыс атқарудамын. Еңбек жолымды мәдениет үйінің меңгерушісі болып бастадым. Бұл салада 16 жыл жұмыс атқардым. Сонан соң ұстаздық қызмет атқардым. 1993 жылы Есмырза деген ауылдың мектеп меңгерушісі болып тағайындалдым. 2014 жылдан бастап мені «№2 Ұзынкөл орта мектебі» КММ-нің директоры болып ауыстырды. 2018 жылы осы лауазымнан зейнетке шықтым. Содан бері өз мамандығым бойынша бастауыш сынып мұғалімі болып жұмыс атқарудамын.
Таңдаған мамандығым өзіме өте ұнайды, өйткені балаларға білім нәрін сусындатып, оң мен солды үйретемін. Балалардың бастапқы қадамын нық басып, келесі сатыға жоғарлауы – мен үшін үлкен, баға жетпес байлық.»
Трудовой путь – это зеркало честности и терпения.
Учительство – это не просто профессия, а призвание души. Сегодня мы познакомимся с трудовым путем учителя, посвятившего долгие годы сфере образования. С чего они начали? С какими трудностями сталкиваются?
«Я, Жаныбекова Жибек Казиевна, родилась 4 января 1960 года. Общий стаж работы – 47 лет, из них 31 год я тружусь в сфере педагогики. Свой трудовой путь начала в качестве заведующей домом культуры. В этой сфере проработала 16 лет. Затем выбрала путь учительства. В 1993 году была назначена заведующей школы в селе Есмырза. С 2014 года меня перевели на должность директора КГУ «Узунккольская средняя школа №2». В 2018 году я вышла на пенсию с этой должности. Однако, так как моя профессия – это мое призвание, с того времени продолжаю работать учителем начальных классов.
Мне очень нравится моя профессия, потому что я даю детям знания, учу их различать добро и зло. Видеть, как они делают первые уверенные шаги и поднимаются на следующую ступень – для меня бесценное богатство.»
